معمار

معمار، یک فرد آموزش دیده در برنامه ریزی، طراحی و نظارت بر ساخت و ساز ساختمان است، عملکرد یک معمار که به آن معماری گویند به معنای پیشنهاد یا ارائه خدمات حرفه ای در ارتباط باطراحی و ساخت ساختمان یا گروهی از ساختمانها ست و یا فضایی در اطراف سایت ساختمان که هدف عمده آن اشغال یا استفاده توسط انسان است.از نظر وازه شناسی واژه معمار از واژه لاتین architectus مشتق شده است که خود آن از واژه arkhitekton اقتباس شده است

در واقع معمار، مانند همه افراد دیگر، تخیلاتی دارد ولی با این تفاوت که می‌تواند این تخیلات خود را به عرصه ظهور برساند. تفاوت معماران نیز در قدرت تخیل، و همچنین توانایی آنان برای تحقق بخشیدن به آن است. معماری علمی است که با تکیه بر مضامین علمی و حرکت در مسیرخلاقیت هنری سعی در بهبود شرایط زندگی برای آحاد جامعه دارد و در واقع یک معمار، باید در تمامی زمینه‌های علمی و هنری خبره باشد تا بتواند اثری در خور توجه از خود بجا بگذارد.

از نظر حرفه ای تصمیمات یک معمار می تواند بر امنیت عمومی تاثیر بگذارد و در نتیجه معمار باید تحت آموزش های تخصصی شامل آموزش پیشرفته و عملی (کارآموزی) برای کسب مجوز تجربه عملی قرار بگیرد.الزامات عملی، فنی، و علمی برای تبدیل شدن به یک معمار، صلاحیت این دادگاه ها متفاوت است.(پایین را ببینید) واژه معمار و معماری نیز در رشته های معماری منظر، معماری دریایی و اغلب فن آوری اطلاعات (برای مثال یک معمار نرم افزار) ها استفاده می شود. در بسیاری از حوزه های قضایی، حرفه ای و تجاری جهان استفاده می شود از اصطلاح "معمار"، در خارج از واریانت های مربوط به ریشه لغات ذکر شده، از نظر قانونی محافظت شده است.

معماری در عمل

معماری کسب و کاریست که در آن دانش فنی، مدیریت، و درک درست کسب و کارهمپایه طراحی مهم می باشد.یک معمار ماموریتی از مشتری را میگیرد؛ این ماموریت ممکن است شامل تهیه گزارش امکان سنجی، ساخت ممیزی، طراحی یک یاچندین ساختمان سازه ها، و فضاهای میان آنها باشد.معمار در توسعه لوازمی که مشتری ها از ساختمان می خواهند شرکت می کند.در طول پروژه (برنامه ریزی به تصرف)، معمار تیم طراحی را هماهنگ مینماید مهندسان سازه، مکانیکی، الکتریکی و متخصصان دیگر، توسط معمار مشتری و یا معمار سپرده می شوند، که باید اطمینان حاصل شود که کار هماهنگ برای ساخت طرح است.

نقش طراحی

معمار استخدام شده توسط یک مشتری برای ایجاد یک مفهوم طراحی است که مطابق با الزامات که مشتری مسئول است و امکانات لازم و مناسب را برای استفاده وی فراهم کند.

نقش سند نویسی

معماران اسناد فنی و یا اسناد "کارگر" (نقشه های ساخت و ساز و مشخصات)، را آماده می کنند که معمولا هماهنگ و مکمل است با کار انواع تخصص ها [به عنوان مثال، با تخصص های متنوع مثل مهندسین مکانیکی، لوله کشی، برق، عمران، سازه، و غیره.] و برای خدمات ساختمان و برای اخذ مجوز (اجازه توسعه و ساختمان) که نیازند است به انطباق با ساختمان، زمین لرزه، و مربوط به مقررات فدرال و محلی می باشد.

نقش ساخت

معماران به طور معمول پروژه رابه مناقصه از طرف مشتریان خود قرار می دهند.

عمل و تخصص های جایگزین

در دهه های اخیر ما شاهد افزایش تخصص های درون این حرفه بوده ایم. معماران بسیاری بر انواع پروژه های خاصاز قبیل (مراقبت های بهداشتی، خرده فروشی، خانه های عمومی و مهارت های فنی و یا روش های تحویل پروژه) متمرکز شده اند.

معماران برجسته

از معماران برجسته ایرانی می‌توان از: هوشنگ سیحون، سیدهادی میرمیران، حسین امانت، کوروش فرزامی، عبدالعزیز فرمانفرمائیان، داراب دیبا، کامران دیبا، ایرج کلانتری، فریار جواهریان، علی اکبر صارمی، کامران افشار نادری، بهرام شیردل، رضا دانشمیر، نادر خلیلی، محسن فروغی و فرامرز شریفی نام برد.

سبک های معماری

از سبک‌های معماری هم می‌توان سبک‌های زیر را نام برد که هر معمار در ابتدا برای خود سبکی را انتخاب و طرح‌هایش را طبق ایدئولوژی همان طرح‌ها گرایش می‌داد. البته لازم به ذکر است برخی از معماران در طول زمان سبک‌های آنان تغییر کرده و یا هم زمان به چند سبک طرح می‌زدند. الف) سبک‌های غربی که در حال حاضر بسیار رواج دارد مدرن پست مدرن‌های تک (تکنولوژی بالا) اکو تک (تکنولوژی با حداکثر استفاده از منابع ارگانیک) پرش کیهانی دیکانستراکشن و....

ب) سبک‌های غربی که در گذشته بسیار رواج داشت و پله‌ای برای سبک‌های کنونی شد فوتوریسم باروک نئو باروک گوتیک و....

ج) سبک‌های یونانی دوریک یونیک کرنتی و....

معمارهای قاره آسیا

پل آبکار

پُل آبکار (۱۲۸۷ - ۱۳۴۹) (۱۹۰۸-۱۹۷۰) از معماران نوگرای ایرانی ارمنی تبار بود.

زندگی

پل آبکار در سال ۱۲۸۷ خورشیدی در خانواده‌ای نسبتاً مرفه دیده به‌دنیا آمد. او تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان سن لویی تهران گذراند و در سال ۱۳۰۴ برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت. دیپلم متوسطه خود را از دبیرستان اورلئان فرانسه گرفت و در همان سال در دانشگاه سن لوک بروکسل در رشته معماری دوره‌های شبانه مجسمه‌سازی، مقاومت مصالح، دکوراسیون و منبت‌کاری را نیز طی کرد.

پل آبکار در سال ۱۳۱۶ خورشیدی به تهران بازگشت و در سازمان‌های دولتی عهده دار مشاغل فنی گردید. هفت سال رئیس دفتر فنی گمرکات و هفده سال رئیس دفتر فنی وزارت دارایی بود. سپس مسئولیت دفتر فنی شهربانی کل را عهده‌دار شد و در سال ۱۳۴۸ با درجه همردیف سرهنگ بازنشسته شد.

پل آبکار با ویژگی اصلی استفاده از آجر بهمنی و ورودی‌های تو رفته با حاشیه سنگی در الگوی مسکن تهران شناخته می‌شود. از آثار وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: ساختمان بی سیم، کلیسای ارامنه کاتولیک، سینما نیاگارا، مدرسه باغچه بان

وی در سن ۶۱ سالگی در اردیبهشت ۱۳۴۹ درگذشت.

زندگی هنری

پل آبکار از پیشروان جنبش نوگرایی معماری در ایران بود. ساختمان‌های آبکار با آجر بهمنی او با ورودی‌های کمی فرورفته و سنگ‌هایی که در اطراف آن نصب شده قابل شناسایی است. پل آبکار ساختمان‌های بسیاری در تهران طراحی کرد از جمله:

    ساختمان سینما نیاگارا
    ایستگاه رادیو (بی‌سیم)
    ساختمان کلیسای ارامنه کاتولیک واقع در خیابان شمالی سفارت روسیه.
    مدرسه کر و لال‌های باغچه‌بان
    کلیه ساختمان‌های پیشکاری‌ها و ادارات وزارت دارایی استان‌ها و ساختمان‌های گمرکات.

پل آبکار تعداد زیادی ویلای مسکونی نیز ساخت و آخرین پروژه او در مسابقه طرح کاخ شهرداری تهران برنده اول شد که اجرا نگردید.

منابع

• کتاب تهران، جلد اول، انتشارات روشنگران: زمستان ۱۳۷۰، ص۸۸.
• ارامنه و سینمای ایران، موزه سینمای ایران، باغ فردوس، طهران

باقر آیت‌الله‌زاده شیرازی

باقر آیت الله زاده شیرازی (۱ شهریور ۱۳۱۵ - ۲۸ مرداد ۱۳۸۶)، معمار، مرمت گر، استاد دانشگاه، چهره ماندگار عرصه معماری، حفاظت و مرمت بناهای تاریخی ایران[۱] و عضو پیوسته فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران بود [۲]. وی بنیانگذار مرمت علمی بناها، محوطه‌ها و بافت‌های تاریخی در ایران و از بنیانگذاران سازمان میراث فرهنگی کشور است.

زندگی و دوران تحصیلات

باقر آیت‌الله زاده شیرازی، فرزند سید محمدحسین شیرازی و از نوادگان میرزای شیرازی، در سال ۱۳۱۵ هجری شمسی، در خانواده‌ای ایرانی و مذهبی درنجف به دنیا آمد. مادر وی، فرزند سیدمحمدکاظم شیرازی، از مراجع تقلید بود. وی تا سن ۴ سالگی در نجف زیست و سپس در دوران جنگ جهانی دوم با خانواده به تهران آمد. تا سال دوم ابتدایی در تهران درس خواند و دوباره با خانواده راهی نجف شد و در آنجا به توصیه پدر خود در مدرسه طوسی، قرآن و نهج البلاغه را فراگرفت. سپس وارد مدرسه علوی نجف شد و تا سال ششم ابتدایی را در این مدرسه گذرانید. وی دوران کودکی خود را در کنار شخصیت‌های برجسته حوزوی گذرانید و این افراد و شرایط آن فضا در زندگی او و شکل گیری شخصیتش تاثیری پایدار به جای گذاشتند. وی بعد از کلاس ششم ابتدایی دوباره به ایران مراجعت کرد و به همراه خانواده خود در محله سرچشمه تهران، سکنی گزید.

آیت الله زاده شیرازی سال ۱۳۳۵ موفق به اخذ دیپلم ریاضی از دبیرستان دارالفنون شده و در سال ۱۳۴۲ با درجه عالی در رشته کارشناسی ارشد معماری از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران فارغ التحصیل گردید. عنوان پایان نامه کارشناسی ارشد او طرح پیشنهادی کانون اصلاح و تربیت اطفال بزهکار بود.

او در سال ۱۳۴۳ برای ادامه تحصیل به ایتالیا رفت و در سال ۱۳۵۰ (۱۹۷۱) با درجه عالی موفق به اخذ مدرک دکتری در رشته مطالعه و مرمت بناها و بافت‌های تاریخی از دانشکده معماری دانشگاه رم شد.[۳] عنوان پایان نامه دکترای وی Progetto di Rianimazione del Bazar di Isfahan il Centro Antico Commerciale a Culturale della Citta (پروژه احیای بازار اصفهان – مرکز کهن تجاری و فرهنگی شهر) بود. این رساله دکتری، تحت نظارت و راهنمایی معمار مشهور ایتالیایی دکتر دِ آنجلیز (De Angelis d'Ossat) انجام پذیرفت.

شغل ها و فعالیت‌های اجرایی

    رییس دفتر فنی سازمان ملی حفاظت آثار باستانی ایران در استان اصفهان ۱۳۵۸ -۱۳۴۶
    رییس سازمان ملی حفاظت آثار باستانی ایران و سرپرست اداره کل حفاظت آثار باستانی و بناهای تاریخی ۱۳۶۶-۱۳۵۸
    معاون اجرایی و قائم مقام سازمان میراث فرهنگی کشور ۱۳۷۹-۱۳۶۶
    کارشناس و مشاور علمی حفاظت و مرمت بناها و محوطه‌های تاریخی فرهنگی ۱۳۸۶-۱۳۴۵
    مطالعه، طراحی و اجرای صدها پروژه مرمت و احیاء بناها و بافت‌های تاریخی و مجموعه‌های امروزین در ایران ۱۳۸۶-۱۳۴۲
    طراح و مدیر پروژه طرح مطالعه، ساماندهی مرمت و احیای دولت خانه صفوی در شهر اصفهان ۱۳۵۳-۱۳۴۹ و ۱۳۷۹-۱۳۷۴
    همکاری افتخاری در دوران بازنشستگی با سازمان میراث فرهنگی کشور در ارتباط با تهیه طرح مرمت و احیای مجموعه تاریخی فرهنگی عمارت مسعودیه تهران و نظارت افتخاری بر اجرای آن، مرمت ارگ تاریخی بم، مسجد کبود، گنبد جنت سرای اردبیل، دیر گچین، قصر بهرام، عین الرشید و غیره.
    عضو هیئت موسس و رییس موسسه فرهنگی ایکوموس ایران (Iran ICOMOS)، وابسته به شورای بین‌المللی بناها و محوطه‌ها، وابسته به یونسکو.
    از پیشنهاد دهندگان طرح مطالعه، تنظیم و تدوین منشور ملی حفاظت بناها و محوطه‌ها و همکاری در اجرای طرح، موسسه فرهنگی ایکوموس ایران وابسته به شورای بین‌المللی بناها و محوطه‌ها و پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری.
    از بنیانگذاران سازمان میراث فرهنگی کشور. تهیه پیش‌نویس اساسنامه و لایحه قانونی تشکیل سازمان میراث فرهنگی کشور.
    از بنیانگذاران مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی.
    دبیر کنگره تاریخ معماری و شهرسازی ایران، عضو هیئت علمی کنگره، تاسیس دبیرخانه کنگره، برگزاری سه دوره این کنگره ملی در ارگ بم و ویراستاری علمی وکوشش در چاپ پانزده جلد مجموعه مقالات سه کنگره مذکور ۱۳۸۶-۱۳۷۴
    موسس، مدیر مسئول و عضو هیئت تحریریه فصلنامه اثر وابسته به سازمان میراث فرهنگی کشور. وی تا شماره ۴۱، مدیرمسئول این فصلنامه بود. این مجله در سال ۱۳۷۸ از سوی وزارت فرهنگ و آموزش عالی شایستگی کسب درجه علمی-ترویجی را پیدا نمود و هم اکنون درجه پژوهشی را به دست آورده‌است. این مجله، فضایی را فراهم آورد که تلاشگران صحنه میراث فرهنگی کشور قادر باشند نتیجه تلاش‌ها و مطالعات خود را منتشر کنند. طی ۴۱ شماره مجله، حدود ۶ هزار صفحه مطلب در حوزه ادبیات معماری، شهرسازی، باستانشناسی و هنر ایران در آن به چاپ رسید. ۱۳۸۶-۱۳۵۸
    برگزاری نمایشگاه پژوهشی و هنری معرفی شهر تاریخی اصفهان با عنوان اصفهان شهر نور (Isfahan city of light) در موزه بریتانیا ۱۹۷۶
    دبیر علمی دومین همایش معماری مسجد، دانشگاه هنر.
    دبیرعلمی کمیته معماری وشهرسازی، دومین همایش ملی بنیاد ایران شناسی.
    دبیرعلمی همایش فرهنگ و هنر اصفهان در سده‌های یازدهم و دوازدهم هجری قمری -چهره‌های معماری و شهرسازی، فرهنگستان هنر، آذر ۱۳۸۵.
    حضور فعال در مجامع علمی فرهنگی و شوراهای تخصصی در سطح ملی و بین‌المللی.

فعالیت‌های کارشناسی بین‌المللی

    مطالعه و ارائه گزارش علمی در ارتباط با سه شهر اسلامی اندونزی (منطقه حفاظت شده تاریخی کدوس، دماک و چریبون) - سازمان علمی فرهنگی تربیتی آموزشی، یونسکو، ۱۹۷۵.
    ارزیابی و کارشناسی شهر سمرقند ازبکستان برای ثبت در فهرست میراث جهانی - ICOMOS (شورای بین‌المللی بناها و محوطه‌های تاریخی وابسته به یونسکو)، ۲۰۰۲.
    ارزیابی و کارشناسی مجموعه فرهنگی تاریخی احمد یسوی]

در ترکستان قزاقستان - ICOMOS (شورای بین‌المللی بناها و محوطه‌های تاریخی وابسته به یونسکو)، ۲۰۰۳. (در رابطه با این ماموریت، علاوه برگزارش تهیه شده، مقاله زیر نیز به چاپ رسیده‌است:[۴]

فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی

• تدریس در رشته‌های معماری، مرمت در دوره‌های کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا در دانشگاه‌های تهران، شهید بهشتی، هنر اصفهان، شهید باهنر کرمان، علم و صنعت دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکزی. ۱۳۸۶-۱۳۵۵
• استاد راهنما و مشاور رساله‌های نهائی دوره‌های کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا به تعداد ۱۳۰ رساله در رشته‌های معماری، مرمت، پژوهش هنر و باستانشناسی ۱۳۸۶-۱۳۵۵
• از بنیانگذاران نخستین دانشکده مرمت بناها و بافتهای تاریخی (پردیس اصفهان) در دوره کارشناسی ارشد در دانشگاه فارابی پردیس اصفهان ۱۳۵۶
• عضو هیئت علمی مدعو دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه تهران (تدریس در دوره کارشناسی ارشد و دکترا)
• عضو هیئت علمی مدعو دانشکده معماری، دانشگاه هنر اصفهان
• عضوهیئت علمی مدعو دانشکده معماری وشهرسازی، دانشگاه علم وصنعت ایران
• عضو هیئت علمی نیمه وقت دانشکده هنر و معماری، کارشناسی ارشد مرمت بناها و بافت‌های تاریخی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکزی.
• همکاری با دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی در تنظیم و تدوین دروس رشته کارشناسی ارشد تاریخ معماری و شهرسازی ایران.
• عضو هیئت علمی مجله علمی پژوهشی مجله هنرهای زیبا، دانشگاه تهران.
• عضو هیئت علمی مجله علمی پژوهشی معماری و شهرسازی صُفّه، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی.

کتاب‌ها

1. روبرت هیلن برند: معماری اسلامی – شکل، کارکرد و معنی، ترجمه باقر آیت الله زاده شیرازی، انتشارات روزنه، ۱۳۸۳.
2. برنارد ام. فیلدن : بین دو زمین لرزه- کتاب راهنمای میراث فرهنگی در مناطق زلزله خیز، ترجمه باقر آیت الله زاده شیرازی، اکرم بحرالعلومی، موسسه فرهنگی ایکوموس ایران، پایگاه پژوهشی ارگ بم، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، ۱۳۸۳.
3. آرتور اوپهام پوپ: سیری در هنر ایران، ترجمه باقر آیت الله زاده شیرازی(ترجمه فصل ۱۶ از بخش سوم جلد سوم: معماری هخامنشی، فصل‌های ۳۹، ۴۲ و ۴۳ از بخش ششم جلد سوم: معماری دوران اسلامی به همراه تعلیقات مترجم بر جلد سوم، جلد هشتم)، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، در دست انتشار.
4. جورجو کروچی: حفاظت و مرمت سازه‌ای میراث معمارانه، ترجمه باقر آیت الله زاده شیرازی، مهرداد حجازی، در دست انتشار.
5. باقر آیت الله زاده شیرازی: مروری بررویکرد ایران معاصر به حفاظت میراث فرهنگی (تالیف، ۱۳۸۵)، موسسه فرهنگی ایکوموس ایران و پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، در دست انتشار.
6. باقر آیت الله زاده شیرازی: ترجمه منشورهای بین‌المللی حفاظت: منشورها و قوانین محافظت معمارانه- پاکستان (۱۳۸۶)، منشورحفاظت مکان‌های ارزشمند میراث فرهنگی–ایکوموس نیوزلند(۱۳۸۶)، منشور آتن، منشور ونیز، در دست انتشار.
7. باقر آیت الله زاده شیرازی: تاریخ معماری و شهرسازی شهر اصفهان، در دست تالیف.

مقالات

تالیف و ترجمه بیش از ۱۱۰ مقاله در حوزه مرمت و حفظ آثار و بافت‌های تاریخی، معماری و شهرسازی.

عضویت‌ها

• عضو پیوسته فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران، ۱۳۸۶-۱۳۸۰
• عضو کمیته معماری و شهرسازی فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران
• عضو شورای فنی سازمان میراث فرهنگی کشور
• عضو هیئت موسس و رییس موسسه فرهنگی ایکوموس ایران، وابسته به شورای بین‌المللی بناها و محوطه‌ها، وابسته به یونسکو، ۱۳۸۶-۱۳۷۹
• عضو هیئت داوری مسابقات بزرگ و ملی معماری مانند طراحی کتابخانه ملی ایران، طراحی مجموعه فرهنگستان‌های جمهوری اسلامی ایران و غیره.
• عضو افتخاری آکادمی معماری کشورهای شرقی
• عضو کمیته راهبردی پژوهش و حفاظت ارگ تاریخی بم
• عضو کمیته راهبردی پژوهش و حفاظت قلعه الموت
• عضو کمیته علمی کنفرانس بین‌المللی مطالعه و حفاظت از معماری خشتی یزد

تدوین و تألیف جزوات درسی

1. سالم سازی محیط مرطوب برای درس تکنولوژی مرمت ۱۳۶۶
2. اخلاق در مرمت برای درس طرح مرمت بنا ۱۳۶۷
3. تجربیات پژوهش، حفاظت و مرمت در ایران برای درس قوانین و تشکیلات ۱۳۷۰
4. میراث فرهنگی و توسعه حفاظت به مفهوم تعمیر و حقیقت اقتصادی برای درس طرح مرمت و بافت ۱۳۷۹
5. سیرتحول سازه در معماری ایران برای درس تکنولوژی مرمت و تاریخ معماری ۱۳۸۱
6. آموزش مرمت بناهای تاریخی برای معماران و مرمت گران برای درس طرح مرمت بناها و بافتهای تاریخی ۱۳۸۰
7. جزوه درسی تهیه طرح مرمت بناها و مجموعه‌ها

جوائز و تقدیرنامه‌ها

• برنده جایزه بین‌المللی Award for Architecture به خاطر ارائه و اجرای طرح مرمت، حفظ و احیاء بناهای تاریخی چهل ستون، عالی قاپو و هشت بهشت در شهر اصفهان در سال ۱۹۸۰. در این پروژه، دکتر شیرازی به عنوان طراح و مدیر پروژه در سازمان ملی حفاظت آثار باستانی با موسسه شرق‌شناسی ایتالیا IsMEO) (Italian Institute for Middle East and Far East- به سرپرستی دکتر Eugenio Galdieri همکاری داشتند. این جایزه، به خاطر کار حفاظتی دقیق و گستردهٔه صورت گرفته و گزارش‌های پژوهشی منتشر شده به مجریان آن اعطاء گردید. نتایج این پروژه، باعث گسترش بدنه دانش معماری از معماری اسلامی شد و کارشناسان و هنرمندان آموزش دیده در این پروژه، در سالیان بعد، از تجارب کسب شده خود در مرمت و احیای بناهای متعددی در اصفهان و سایر شهرهای ایران بهره بردند.
• چهره ماندگار عرصه معماری، مرمت و حفظ آثار تاریخی، همایش چهره‌های ماندگار، ۱۳۸۰
• برنده جایزه تشویقی کتاب سال ایران برای ترجمه کتاب معماری اسلامی از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ۱۳۸۲
• بازنشسته برگزیده ملی از سوی ریاست جمهوری اسلامی ایران ۱۳۸۲
• خادم برگزیده میراث فرهنگی از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ۱۳۸۲
• خادم برگزیده میراث فرهنگی از سوی سازمان میراث فرهنگی کشور ۱۳۸۲
• استاد برگزیده سال از سوی دانشگاه آزاد اسلامی
• دریافت لوح تقدیر به مناسبت همکاری در همایش ملی بنیاد ایران شناسی
• دریافت لوح تقدیر از سوی انجمن صنفی معماران اصفهان ۱۳۸۳
• دریافت لوح تقدیر به عنوان خادم برگزیده میراث فرهنگی
• دریافت لوح تقدیر در حوزه معماری و مرمت آثار باستانی از دومین همایش اخلاق و نیاِش در آینه هنر و پژوهش ۱۳۸۶
• دریافت چندین تقدیرنامه از دانشگاه آزاد اسلامی به عنوان استاد نمونه، وزارت مسکن و شهرسازی، بنیاد ایران شناسی، فرهنگستان هنر و غیره. ۱۳۸۶

جمع آوري از

ir_architect